هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق و وصال با اوست. شاعر از شبهایی که در نور ماه روی معشوق گذرانده، امید به وصال، و درد فراق سخن میگوید. همچنین، از بیپاسخی معشوق، رنج دل، و سرزنش یاران میگوید. در پایان، اشارهای به گذرا بودن دوران شادابی و تغییر روزگار دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عارفانه عمیق است که درک آنها به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد فراق و سرزنش ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۶۶۵ - خوش آن شبم که ز روی تو ماهتابی بود
خوش آن شبم که ز روی تو ماهتابی بود
امید صبح وصالم به آفتابی بود ۱
خوش آن زمان که به روی تو برگشادم چشم
خوش آن دمی که به وصلت مرا شتابی بود ۲
جمال روی تو را من نشان نیارم داد
چه جای این مگر آن خود خیال و خوابی بود ۳
به راه بادیه ی شوق و کعبه مقصود
زلال وصل تو جستیم و خود سرابی بود ۴
طبیب درد مرا دید و شرح حال نگفت
عزیز من چه شد آخر تو را جوابی بود ۵
بریخت خون دلم گفتمش وبالت نیست
بگفت خون چنین ریختن ثوابی بود ۶
به سرزنش همه یاران محرمم گویند
جهان همیشه تو را رونقی و آبی بود ۷
چه شد که دل به غم روزگار بنهادی
جواب داد که آن موسم شبابی بود ۸
امید صبح وصالم به آفتابی بود ۱
خوش آن زمان که به روی تو برگشادم چشم
خوش آن دمی که به وصلت مرا شتابی بود ۲
جمال روی تو را من نشان نیارم داد
چه جای این مگر آن خود خیال و خوابی بود ۳
به راه بادیه ی شوق و کعبه مقصود
زلال وصل تو جستیم و خود سرابی بود ۴
طبیب درد مرا دید و شرح حال نگفت
عزیز من چه شد آخر تو را جوابی بود ۵
بریخت خون دلم گفتمش وبالت نیست
بگفت خون چنین ریختن ثوابی بود ۶
به سرزنش همه یاران محرمم گویند
جهان همیشه تو را رونقی و آبی بود ۷
چه شد که دل به غم روزگار بنهادی
جواب داد که آن موسم شبابی بود ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶۴ - آنکس که مرا از دو جهان یار گزین بود
گوهر بعدی:شماره ۶۶۶ - چون مرا با عشق تو دردی بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.