شماره ۶۷۲ - یار ما را بیش از این با ما سر یاری نبود

یار ما را بیش از این با ما سر یاری نبود
در غم حال منش یک لحظه غمخواری نبود ۱

زاری من از فلک بگذشت و در هجران او
وآن بت سنگین دلم رحمش بر آن زاری نبود ۲

دل ببرد و جان شیرینم به دست غم سپرد
رحمتی بر من نکرد از رسم دلداری نبود ۳

این دل مسکین بجز اندوه و غم حاصل چه کرد
کار چشمم در فراقش غیر خونباری نبود ۴

غیر یاد او درون خاطر من کس نگشت
جز ثنایش بر زبان جان من جاری نبود ۵

دوش باری در فراق روی چون خورشید او
در دو چشمم جز خیال یار بیداری نبود ۶

در گذارش دیدم و از من بگردانید روی
آشنایی با منش هرگز تو پنداری نبود ۷

گفتم آخر باوری ده تا ز وصلت برخورم
گفت خاموش ای گدا این شیوه یاری نبود ۸

بار بسیار از جهان بر جان ما هست ای صنم
حاجت جور و جفای تو به سر باری نبود ۹