هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از عشق عمیق و وفاداری بی‌حد شاعر به معشوق سخن می‌گوید. شاعر از درد فراق و هجران می‌نالد، اما عشقش را پایدار و فناناپذیر می‌داند. او از زیبایی‌های معشوق مانند زلف و ابروانش تمجید کرده و خود را مطیع و فدایی او می‌خواند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و برخی اشارات به درد و رنج عشق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، زبان شعر به‌دلیل استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۶۸۵ - دلبرم تا دل از برم بربود

دلبرم تا دل از برم بربود
خون دل را ز دیده ام پالود ۱

دل ما را به قید زلف ببست
تا که آن طرّه را گره بگشود ۲

هرکه در صبح دیده بگشاید
بر رخ تو به طالع مسعود ۳

در جهانش دگر چه می باید
غیر از این چیست غایت مقصود ۴

هرکه محراب ابروان تو دید
واجبش شد که سر برد به سجود ۵

پشت دل خم مکن که می برسد
سرو را سرو را قیام و قعود ۶

دل مسکین من به جان آمد
ای عزیزان ز هجر جان فرسود ۷

از تکاپوی روز هجرانت
در زمانه ز ما یکی ناسود ۸

خون و غم تا به کی قفا در دل
چند سوزد بر آتشم چون عود ۹

سر نهادم ز شوق بر کف دست
گر بخواهی جهان و جان موجود ۱۰

دست از دامنش نمی دارم
گر زنندم به تیغ زهرآلود ۱۱

نازنینا مگو به ترک وفا
که پشیمانیت ندارد سود ۱۲

گرچه مهرت ز ما چو مه کاهید
مهر ما بر رخ تو ماه افزود ۱۳

تا جهانست در وفاداری
از دل و جان مطیع امر تو بود ۱۴

بر خلاف مزاج رای جهان
در وفای تو کرد بود و وجود ۱۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۸۴ - به ذات پاک خداوند و عزّت معبود
گوهر بعدی:شماره ۶۸۶ - تربیت در آب و گل گلهای رنگین می دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.