هوش مصنوعی: این شعر از عشق و طبیعت سخن می‌گوید، با تصاویری از گل‌ها، بلبل‌ها، و مستی. شاعر از هجران و انتظار می‌گوید و از زیبایی معشوق با تشبیهاتی مانند سرو و لعل لب.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های شعری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره‌هایی به مستی و هجران وجود دارد که مناسب سنین بالاتر است.

شماره ۶۹۶ - وقت آنست که گل باز به بستان آید

وقت آنست که گل باز به بستان آید
بلبل دلشده دیگر به گلستان آید ۱

گر کند ناله هزار از سر مستی آخر
بوته از بلبل شوریده به دستان آید ۲

لب و چشم تو چو مخمور و چو مستند چرا
جور از ایشان همه بر باده پرستان آید ۳

نیک معذور ندارند مرا هشیاران
زآنکه فریاد و فغان از دل مستان آید ۴

راستی سرو بیفتد ز قد و دانی کی
قامت خوب خرامش چو به بستان آید ۵

در شب ظلمت هجران شده ام سرگردان
منتظر تا کیم این شمع شبستان آید ۶

چون به یادم گذرد لعل لبانت گویی
طوطی طبع جهان زان شکرستان آید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۹۵ - وقت آنست که دلبر ز جفا باز آید
گوهر بعدی:شماره ۶۹۷ - نگار من ز منش گرچه عار می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.