شماره ۷۱۰ - مرا وصال رخت ای نگار می باید

مرا وصال رخت ای نگار می باید
اگر مراد دل ما نمی دهی شاید ۱

نظر به روی تو کردن چو خوش بود تا روز
که عکس روی تو خواب از دو دیده برباید ۲

ببست جان و دلم دیده در خیال رخت
مگر دری ز وصالت خدای بگشاید ۳

ز لطف خویش بیاراست زیور حسنت
مشاطه کرمش آنچنان که می باید ۴

به عشق روی چو ماهش صبور باش ای دل
ببین ز گردش ایام تا چه می زاید ۵

دو دیده ی دل من از جهان خبر داری
که خون دیده ز هجران ز دیده پالاید ۶

بساز ای دل بیچاره با مراد جهان
نه آنچنان که بیاید چنانکه می باید ۷