هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد فراق و هجران مینالد و از عدم رسیدن به وصال شکایت دارد. او از بار غم و هجران سخن میگوید و امید خود را تنها به رحمت و لطف الهی میبندد. همچنین، از طبیعت و عناصری مانند بلبل و باران برای بیان احساسات خود استفاده میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و مذهبی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۷۲۷ - ای بر دلم از فراق صد بار
ای بر دلم از فراق صد بار
ناگشته به وصل شاد یک بار ۱
در بارگه وصال خویشم
از لطف نمی دهد دمی بار ۲
بار غم تو مرا نه بس بود
کز هجر نهاده ای به سر بار ۳
شب تیره و بار شیشه خر لنگ
ترسم نرود به منزل این بار ۴
بلبل ز هوای بوستان سوخت
و این خار نمی دهد گلی بار ۵
باران سعادت الهی
از ابر عطات بر جهان بار ۶
امید به کس ندارم الّا
بر رحمت و لطف ایزد بار ۷
ناگشته به وصل شاد یک بار ۱
در بارگه وصال خویشم
از لطف نمی دهد دمی بار ۲
بار غم تو مرا نه بس بود
کز هجر نهاده ای به سر بار ۳
شب تیره و بار شیشه خر لنگ
ترسم نرود به منزل این بار ۴
بلبل ز هوای بوستان سوخت
و این خار نمی دهد گلی بار ۵
باران سعادت الهی
از ابر عطات بر جهان بار ۶
امید به کس ندارم الّا
بر رحمت و لطف ایزد بار ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۲۶ - ای صبا بویی از آن زلف پریشان به من آر
گوهر بعدی:شماره ۷۲۸ - من از جام غمت مستم دگر بار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
