هوش مصنوعی:
شاعر از جفاها و بیوفایی یار خود شکایت دارد و از رنجهای عشق و انتظار وصال میگوید. او امیدوار است که یارش به او وفا کند و دردهایش را تسکین دهد، اما یار همچنان به خطاها و ستمهای خود ادامه میدهد. شاعر از این رفتار ناعادلانه یار متعجب و دلشکسته است.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، مفاهیمی مانند جفا، ستم و رنج عشق ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۷۴۹ - تا چند به ما جفا کند یار
تا چند به ما جفا کند یار
وز خویشتنم جدا کند یار ۱
جان در سر کار عشق کردیم
گفتم که مگر وفا کند یار ۲
وین خسته دل حزین ما را
از وصل شبی دوا کند یار ۳
وز لعل لب شکر فروشش
کام دل ما روا کند یار ۴
گفتم که مگر چو سرو بستان
از جان همه میل ما کند یار ۵
آن ترک خطا بریخت خونم
تا چند چنین خطا کند یار ۶
امّید من شکسته خاطر
از وصل چرا هبا کند یار ۷
آخر ز چه روی بی گناهی
بر ما ستم و جفا کند یار ۸
چندین ستم و جفا نگویید
بر جان جهان چرا کند یار ۹
وز خویشتنم جدا کند یار ۱
جان در سر کار عشق کردیم
گفتم که مگر وفا کند یار ۲
وین خسته دل حزین ما را
از وصل شبی دوا کند یار ۳
وز لعل لب شکر فروشش
کام دل ما روا کند یار ۴
گفتم که مگر چو سرو بستان
از جان همه میل ما کند یار ۵
آن ترک خطا بریخت خونم
تا چند چنین خطا کند یار ۶
امّید من شکسته خاطر
از وصل چرا هبا کند یار ۷
آخر ز چه روی بی گناهی
بر ما ستم و جفا کند یار ۸
چندین ستم و جفا نگویید
بر جان جهان چرا کند یار ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۴۸ - فریاد و الغیاث ز بیداد روزگار
گوهر بعدی:شماره ۷۵۰ - خوش نسیمی می وزد در صبح از بوی بهار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.