شماره ۷۵۲ - صبا برو ز بر من به سوی آن دلدار

صبا برو ز بر من به سوی آن دلدار
بپرسش از من مسکین خسته دل بسیار ۱

مپیچ در سر زلفین عنبرآسایش
نسیم آن ز سر زلف خود به باد بیار ۲

بگو که بر من آشفته حال رحمت کن
که شد به تیغ فراق تو خاطرم افگار ۳

ز خورد و خواب برآمد دلم به هجرانت
ترحّمی بکن آخر به دیده ی خونبار ۴

مکن که عادت تو نیست مردم آزاری
تو نور دیده ی مایی نخواهمت آزار ۵

تو فارغی ز من خسته ی پریشان حال
که خوش به خواب صبوحی و من ز غم بیدار ۶

چرا به حال جهان التفات می نکنی
به حرمت هر دو جهان را به لطف دوست بدار ۷

تو حال زار دل ما مگر نمی دانی
که شد دلم به فراق تو از جهان بیزار ۸