شماره ۸۲۲ - چند ز دیده خون دل بر رخ جان چکانمش

چند ز دیده خون دل بر رخ جان چکانمش
چند فغان ز عشق تو تا به فلک رسانمش ۱

آتش اشتیاق تو شعله زند درون جان
هردم از آب دیدگان باز فرونشانمش ۲

ای تو چو سرو جان ما در چمن جهان خرام
تا سر و جان به پای تو همچو درم فشانمش ۳

راست بگو که چون قلم در صفت جمال تو
مردم دیده در جهان چند به سر دوانمش ۴

دل بستد ز دست ما برد به پای غم فکند
هم به توأم امید آن هست که واستانمش ۵

قدر وصال دوستان چون نشناختم چه سود
گر پس ازین شبی دگر یابم قدر دانمش ۶

بو که شبی به دست من دامن وصلش اوفتد
تاز غم جهان مگر یکسره وارهانمش ۷

توسن عشق دوست را زین مراد کرده ام
عرصه وصل عرض کن تا به میان چمانمش ۸

گر ندهد درین جهان کام من رمیده دل
روز جزا در آن جهان دست منست و دامنش ۹