شماره ۸۲۵ - مراست درد فراقی که نیست درمانش

مراست درد فراقی که نیست درمانش
شبیست شدّت هجران که نیست پایانش ۱

مرا سریست و فدای تو کرده ام چه کنم
که از بلای فراق تو نیست سامانش ۲

عظیم دور فتادست کعبه ی مقصود
که نیست در همه عالم حد بیابانش ۳

ببین که مشکل ما حل نمی شود باری
از آن سبب شب هجران ما شد آسانش ۴

دلم ز دست غم و درد تو به جان آمد
بگو که با که بگوییم درد پنهانش ۵

طبیب درد دلم را دوا نمی سازد
چرا که نیست امیدی چنان بدین جانش ۶

اگر به جان رسدت دست ای جهان زنهار
مکن دریغ و به جانان خود برافشانش ۷