شماره ۸۲۹ - ز مهرویان بود گویا وفا خوش

ز مهرویان بود گویا وفا خوش
که نبود از نکورویان جفا خوش ۱

نسیم زلف یارم بود گویی
که من بویی شنیدم از صبا خوش ۲

طبیب دردمندانی و دانی
که بر دردم بود از تو دوا خوش ۳

غباری کز سر کوی تو خیزد
به چشم ما بود چون توتیا خوش ۴

به پیش ما خرام ای جان که باشد
قد سرو سهی در پیش ما خوش ۵

چه خوش باشد به روز وصل جانا
زمانی گر برآید یار ما خوش ۶

ز دست روز هجرانت بگردد
ز آب دیده ی ما آسیا خوش ۷

به خاک ره نشینم بر امیدت
سهی سرو منی از در، درآ خوش ۸

جهان از ظلمت هجران بفرسود
مه ده دچار من امشب برآ خوش ۹