شماره ۸۶۲ - خون جگر خورم به جهان با غم فراق

خون جگر خورم به جهان با غم فراق
جانم به لب رسید خدا را ز اشتیاق ۱

گویی صبور باش به هجران بگو که چند
از صبر تلخ گشت ز هجران مرا مذاق ۲

روزی مگر تو شدّت هجران ندیده ای
روزی مباد هیچ کسی را شب فراق ۳

مستیم از آن دو نرگس مخمور سرکشت
جفتیم با غم تو از آن ابروان طاق ۴

جور زمانه را بکشم یا فراق یار
مشکل که کرده اند کنون هر دو اتّفاق ۵

دانی که اتّفاق درین روزگار نیست
کس را مباد همدم ایام با نفاق ۶

طاقت نماند بیش جفای زمانه ام
تا کی توان کشید ز ناجنس طمطراق ۷

دولت اگر قرین و جهان گر شود رفیق
خرگه زنم فراز نهم طاق شش رواق ۸