شماره ۸۷۳ - دل به زلفت داده ام ز آنم پریشانست حال

دل به زلفت داده ام ز آنم پریشانست حال
نیک سودایی شدستم دلبرا ز آن خط و خال ۱

حال من چون زلف و خالت شد پریشان در غمت
خود نپرسیدی تو روزی کز غمت چونست حال ۲

من چو از جان گشته ام مشتاق دیدارت چنین
از من خاکی چرا ای دوست بگرفتت ملال ۳

ساحران چشم مستت ای نگارین از چه روی
وصل ما کردت حرام و خون ما کردت حلال ۴

تکیه بر حسن ای عزیز من نباید کرد بیش
زآنکه حسن خوبرویان زود می یابد زوال ۵

گر کمال عشق من بر حسنت افزاید چه باک
حسن را باشد زوال و عشق را باشد کمال ۶

روز هجرانت مرا از پا درآوردست زود
حسبة لله شبی کن دستگیریم از وصال ۷

نیستم در عشق تو فریادرس کس در جهان
جز خیالت جز خیالت جز خیال ۸

خضر جان ما تویی آمد به لب جانم ز غم
از چه می داری دریغ از تشنه لب آب زلال ۹