شماره ۸۸۳ - من با خط و خال او تا آنکه ببستم دل

من با خط و خال او تا آنکه ببستم دل
آن دلبر هر جایی چون زلف شکستم دل ۱

برخاست به جور ما آن چشم سیه سرخوش
در زلف سیه کارش فی الحال ببستم دل ۲

از خوردن غم جانا آمد به دهانم جان
بنوازم ازین باز آر تا چند به دستم دل ۳

جان برخی روی او کردیم و به خار هجر
آن یار جفاپیشه آخر به چه خستم دل ۴

من نیستی خود را در عشق تو می دانم
از غصّه نمی دانم ای دوست که هستم دل ۵

جستم شب وصلش را لیکن نشدم روزی
یک لحظه وصال او از دست نجستم دل ۶

گفتم بدهم دل را بر کار جهان باری
وآن شوخ به یک شیوه بربود ز دستم دل ۷