شماره ۸۹۰ - تا چند حال ما را آشفته داری ای دل

تا چند حال ما را آشفته داری ای دل
از زلف خوبرویان در بند و در سلاسل ۱

تا چند باشم از غم شوریده حال و بی دل
تا چند باشی ای جان از حال بنده غافل ۲

دل را ز دست دادم بی فکر الله الله
افتد به کاردانان این کارهای مشکل ۳

دندان ز کام لعلش برکن دلا که ما نیز
بسیار کرده بودیم اندیشه های باطل ۴

ملک دلم خرابست از جور دور هجران
از وصل چاره ای کن ای پادشاه عاقل ۵

بی قدّ دلفریبت در بوستان شادی
هرگز نشد دل من بر قد سرو مایل ۶

ای دیده چون تواند غیر از رخ تو دیدن
هرکس که دیده باشد آن شکل و آن شمایل ۷

شمشاد خوش خرامت تا دیده ام ز دیده
چون سرو بوستانی پایم بماند در گل ۸

دل رفت و جان برآمد از غصّه جهانم
تن درهم به خواری چون چاره نیست با دل ۹