هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره میکند و با استفاده از استعارههایی مانند آتش، گل، عنبر و آب حیات، عشق و شیفتگی خود را بیان میکند. همچنین، به وفاداری و خوی گل نیز اشاره میشود.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و فرهنگ فارسی دارد.
شماره ۸۹۵ - ای برده آتش رخ تو آب و رنگ گل
ای برده آتش رخ تو آب و رنگ گل
با روی تو چرا بودم راه سوی گل ۱
با نکهت دو زلف تو عنبر چه می کنم
با روی تو کجا برم ای دوست بوی گل ۲
زان رو که نیست در گل خوش بو وفا بسی
عیبی بود عظیم چنین است خوی گل ۳
کی گل برآورد چو لبت غنچه ای دگر
آب حیات اگر رود ای جان به جوی گل ۴
با روی تو چرا بودم راه سوی گل ۱
با نکهت دو زلف تو عنبر چه می کنم
با روی تو کجا برم ای دوست بوی گل ۲
زان رو که نیست در گل خوش بو وفا بسی
عیبی بود عظیم چنین است خوی گل ۳
کی گل برآورد چو لبت غنچه ای دگر
آب حیات اگر رود ای جان به جوی گل ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۹۴ - مرا عشقت نه امروزست در دل
گوهر بعدی:شماره ۸۹۶ - تا کی کنم ای دوست به درد تو تحمّل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
