شماره ۸۹۶ - تا کی کنم ای دوست به درد تو تحمّل

تا کی کنم ای دوست به درد تو تحمّل
دریاب دلم را و مکن بیش تعلّل ۱

رحمی کن و بر حال من خسته ببخشای
تا چند کنی بر من سرگشته تطاول ۲

چندم به سر خار جفا دل بخراشی
ای گل چه زیان باشدت از صحبت بلبل ۳

چون گل به چمنهای جهان روی نماید
بلبل نتواند که کشد بار تحمّل ۴

تا کی نکنی از سر انصاف و مروّت
در حال من بی کس بیچاره تأمل ۵

یارب ز جفای فلک و جور رقیبان
کردیم به درگاه جلال تو توکّل ۶

زنهار منال ای دل مسکین ز جفایش
ناچار بود خار هرآنجا که بود گل ۷

آخر نظری کن به من از لطف نگارا
تا چند نمایی ز من خسته تغافل ۸

در خلوت چشمم صنما خیل خیالت
بنشست و کند بهر جمال تو تحمّل ۹