شماره ۹۰۸ - تا که من نرد وفا با رخ تو باخته ام

تا که من نرد وفا با رخ تو باخته ام
مهره ی مهر تو در طاس غم انداخته ام ۱

بار هجران تو بر جان من امروزی نیست
با غم عشق تو عمریست که در ساخته ام ۲

همچو پروانه سرگشته به شمع رخ دوست
بی تکلّف دو جهان را همه در باخته ام ۳

از دل و جان و جوانی همه بیگانه شدم
تا سگی را به سر کوی تو بشناخته ام ۴

سالها تا به فراز و به نشیب شب هجر
باد پایان وفا را به جهان تاخته ام ۵

آنچنان واله و شیدای تو گشتم که ز شوق
بارها دیده ی خود دیده و نشناخته ام ۶

طوطیی بود سخنگوی به مدح تو زبان
از غم هجر تو اکنون بتر از فاخته ام ۷

سرزنش ارچه کنم بار رقیبم که چو سرو
با وجود شب وصل تو سر افراخته ام ۸

خبرت نیست که از بوی تو ای جان و جهان
همچو موم از غم هجران تو بگداخته ام ۹