شماره ۹۱۰ - من که با خاک درت خون دل آمیخته ام

من که با خاک درت خون دل آمیخته ام
خون دل را ز ره دیده فرو ریخته ام ۱

به امیدی که مگر سیم وصالت یابم
خاک کوی تو به سر پنجه جان بیخته ام ۲

سرزنش چند کنندم که من خسته روان
روز و شب حلقه صفت بر درت آویخته ام ۳

بوی زلفت ندهد غیر نسیم سحری
عنبر و مشک و عبیر ار به هم آمیخته ام ۴

بس حدیثی که ز چشمان تو گفتم به جهان
تا ز هر گوشه دو صد فتنه برانگیخته ام ۵

تا ز میدان فراقت که برد گوی مراد
حالیا با غم عشق تو درآویخته ام ۶