شماره ۹۲۰ - ای خوشا وقت دل شوریده ام

ای خوشا وقت دل شوریده ام
حال دل چون زلف دلبر دیده ام ۱

تا دلم در شست زلفش خانه ساخت
من بسی درد از رخش برچیده ام ۲

من به یاد آن قد و بالای تو
سرو نازا بس زمین بوسیده ام ۳

گرچه کردی راز ما را آشکار
من به جان اسرار تو پوشیده ام ۴

بی وفا یارا بسی کز دست تو
جرعه ی جور و جفا نوشیده ام ۵

نور چشمم صبر فرمایی مرا
صبر چون باشد ز نور دیده ام ۶

من به امید وصالش در جهان
بی سر و سامان بسی گردیده ام ۷