شماره ۹۴۱ - تا جهانست به سر گرد جهان می گردم

تا جهانست به سر گرد جهان می گردم
در تکاپوی تو ای دوست به عالم فردم ۱

عهد کردم که نگردم ز تو تا جان دارم
ور بگردم من از این عهد و وفا نامردم ۲

وقت آنست که رحمی بکنی بر دل من
که رسیدست به غایت ز فراقت دردم ۳

مردم از تیغ جفای تو نگارا دریاب
تا به کی نیش زنی بر جگر ما هردم ۴

چه دهم شرح که آن یار جفاپیشه چه کرد
یا من خسته ز جورش چه جفاهای بردم ۵

بارم اندر دل از آن سیب زنخ هست مدام
وز فراق رخ زیبای تو چون به زردم ۶

کردم اندر سرو کارش دو جهان را چه کنم
کردم این ابلهی و کردم و با خود کردم ۷