شماره ۹۸۶ - بیا جانا که جانت را بمیرم

بیا جانا که جانت را بمیرم
وگر میرم به جان منّت پذیرم ۱

اگر بر خاکم افتد سایه تو
برآرم دست و دامانت بگیرم ۲

دل از هجران به جان آمد که از جان
گزیرم هست و از تو ناگزیرم ۳

خلاص من مجویید ای رفیقان
که من در قید مهر او اسیرم ۴

نظر گفتند داری با فقیران
من مسکین شیدا هم فقیرم ۵

نمی آید به کویت ناله من
که گوش چرخ کر گشت از نفیرم ۶

اگر یک شب در آغوش من آیی
بمیرم پیشت و هرگز نمیرم ۷

به مردی پای دارم چون نشانه
وگر خواهد زدن هردم به تیرم ۸

همی ترسم جهان بر من سرآید
به درد هجر و در حسرت بمیرم ۹