هوش مصنوعی: این متن شعری از عطار نیشابوری است که به موضوعات اخلاقی و عرفانی می‌پردازد. شاعر از مخاطب می‌خواهد که از تظاهر و دورویی دوری کند و به جای آن، به دنبال حقیقت و صلاح خود باشد. او تأکید می‌کند که باید از رفتارهای ناپایدار و دوگانه پرهیز کرد و به دین و اخلاق پایبند بود.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم خاص عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۳۸۹ - بردار صراحیی ز خمار

بردار صراحیی ز خمار
بربند به روی خرقه زنار ۱

با دردکشان دردپیشه
بنشین و دمی مباش هشیار ۲

یا پیش هوا به سجده درشو
یا بند هوا ز پای بردار ۳

تا چند نهان کنی به تلبیس
این دین مزورت ز اغیار ۴

تا کی ز مذبذبین بوی تو
یک لحظه نخفته و نه بیدار ۵

گر زن صفتی به کوی سر نه
ور مرد رهی درآی در کار ۶

سر در نه و هرچه بایدت کن
گه کعبه مجوی و گاه خمار ۷

چون سیر شدی ز هرزه کاری
آنگاه به دین درآی یکبار ۸

گه آیی و گاه بازگردی
این نیست نشان مرد دین‌دار ۹

چیزی که صلاح تو در آن است
بنیوش که با تو گفت عطار ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۵۲۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۸۸ - درآمد دوش ترکم مست و هشیار
گوهر بعدی:غزل ۳۹۰ - ای عشق تو کیمیای اسرار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.