هوش مصنوعی: شاعر در این متن از درد عشق و فراق می‌نالد و از رنج دوری و جفای معشوق شکایت می‌کند. او از بی‌صبری و آشفتگی خود در فراق یار می‌گوید و امیدوار است که روزی به وصال معشوق برسد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۱۰۰۳ - من اندر کار عشقش چند کوشم

من اندر کار عشقش چند کوشم
قبای سبز صبرش چند پوشم ۱

به فریاد دلم رس کز غم تو
گذشت از سقف میناگون خروشم ۲

به جان آمد دلم از درد دوری
بگو زهر فراقت چند نوشم ۳

به بوی زلف تو آشفته حالم
به یاد چشم مستت می فروشم ۴

گر آیم در سماع شوقش از پای
برندم از غم عشقت به دوشم ۵

نبودم سرّ عشقت در دل تنگ
خبر داد از غم رویت سروشم ۶

به امّیدی که یابم از تو بویی
نهاده بر سر ره چشم و گوشم ۷

به جان آمد دل من از جفایت
بگو اندر وفایت چند کوشم ۸

نمی دانی که عشق رویت ای جان
ربود از من به یک ره صبر و هوشم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۰۲ - صد ازین جور و جفا گر ز برای تو کشم
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰۴ - دوش می رفت دوش بر دوشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.