شماره ۱۰۰۴ - دوش می رفت دوش بر دوشم

دوش می رفت دوش بر دوشم
زد بطر آن مه کله پوشم ۱

صبحگاهش به خواب می دیدم
که به ناز آمدی در آغوشم ۲

آن چنان بی خبر شدم در خواب
که هنوز از خیال مدهوشم ۳

چه می است اینکه عشق او در داد
که به بویی ز دل بشد هوشم ۴

گر مرا یاد ناوری هرگز
نشود یاد تو فراموشم ۵

چند مهرت نهان کنم از خلق
چند آتش به زیر نی پوشم ۶

گر بدانی که در غم هجرت
چه قدح های زهر می نوشم ۷

هم ترّحم کنی به حال جهان
نکنی عاقبت فراموشم ۸