شماره ۱۰۳۳ - بی رخ چون خورت ای جان به لب آمد جانم

بی رخ چون خورت ای جان به لب آمد جانم
می دهم جان به غم عشق تو تا بتوانم ۱

همچو بلبل شب و روز و گه بی گه به جهان
من به پای رخ گل از دل و جان می خوانم ۲

درد خود را بنمودم به طبیب از سر درد
کرد از گل شکر لعل لبت درمانم ۳

درد ما را نکنی هیچ دوا از لب لعل
ای عزیز دل من طالع خود می دانم ۴

زندگانی به فراق رخ خوبت کردن
یک نفس جان جهان من به جهان نتوانم ۵

چون قلم دود به سر می رودم از غم تو
همچو پرگار به هجران تو سرگردانم ۶

غم حال من سرگشته بجو کآخر کار
ترسم ای جان که به درمان جهان درمانم ۷