شماره ۱۰۴۸ - جز غم چو نیست حاصل ایام چون کنم

جز غم چو نیست حاصل ایام چون کنم
تا کی دو دیده در غم او پر ز خون کنم ۱

تا کی ز دیده اشک چو سیماب بفکنم
تا چند من به غصّه دوران زبون کنم ۲

تا کی غم زمانه بی مهر دون خورم
تا کی قد الف صفتم همچو نون کنم ۳

جان می دهیم تا نظری بر جهان کند
باشد به حال زار خودش رهنمون کنم ۴

چشمت نگوید ای بت مهر و ز مردمی
تا کی به شیوه این همه فکر و فسون کنم ۵

آن بار کز فراق رخش بر دل منست
گر یک حواله زان به کُه بستون کنم ۶

از پا درآید او به یقین و هزار آه
از دل برآورد من بیچاره چون کنم ۷