شماره ۱۰۵۹ - من چو بلبل ناله های صبحگاهی می کنم

من چو بلبل ناله های صبحگاهی می کنم
وز سرشک دیده از گل عذرخواهی می کنم ۱

از خیال ماه رویت دلبرا دانی که من
غوص در دریای مهرت همچو ماهی می کنم ۲

گرچه از بار گنه در بحر غم مستغرغم
لیکن ای دل تکیه بر لطف الهی می کنم ۳

صبحگاهان چون به درگاهش کنم عرض گناه
روی خود گلگون ز اشک و چهره کاهی می کنم ۴

گرچه درویشم به کنج عافیت از گنج فقر
بر سر تخت قناعت پادشاهی می کنم ۵

عذر بدبختی چه خواهم بی تکلّف مجرم
زآنکه در راه وفا بی رسم و راهی می کنم ۶

بی نیازا بین نیازم را و عذرم درپذیر
چون در این حضرت دعای صبحگاهی می کنم ۷

شرح دردی می نویسم مطلق از خون جگر
گرچه کلکم را ز دیده در سیاهی می کنم ۸

گفتم ای دل تا به کی در خون جان ما شوی
گفت آری از جهان ترک مناهی می کنم ۹