شماره ۱۰۶۲ - در این جهان دل خود را شکسته می بینم

در این جهان دل خود را شکسته می بینم
چو زلف یار بر او باد بسته می بینم ۱

تن ضعیف نزار بلاکش خود را
ز درد روز فراق تو خسته می بینم ۲

بعیدم از رخ چون ماه تو تو رخ بنما
که ماه روی تو بر خود خجسته می بینم ۳

امید بود دلم را که برخورد ز وصال
ولی چو عهد تو بازش شکسته می بینم ۴

به روی من نگشایی در وصالش را
چرا همیشه در این باب بسته می بینم ۵

خیال بود که برخیزم از غمت لیکن
درون دیده خیالت نشسته می بینم ۶

به چشم و روی تو سوگند می خورم که به باغ
مدام نرگس و گل گشته دسته می بینم ۷