شماره ۱۰۸۳ - در سر کوی غمت دل به جفا بنهادیم

در سر کوی غمت دل به جفا بنهادیم
تن درین ورطه به امّید وفا بنهادیم ۱

خلق خواهند که از پیش جفا بگریزند
ما به طوع دل خود دل به بلا بنهادیم ۲

چون محالست که با دست قضا پنجه کنند
سر به مسکینی و گردن به قضا بنهادیم ۳

گر رضای دل دلدار به جان دادن ماست
بر خط بندگیش سر به رضا بنهادیم ۴

صفت چین سر زلف تو می کرد صبا
چهره بر خاک ره باد صبا بنهادیم ۵

تا ابد مهر گل روی تو در جان باشد
کاین نهالیست که با مهر گیا بنهادیم ۶

تا گشادند سر زلف جهان آشوبش
بند بر گردن آهوی خطا بنهادیم ۷