هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عاشقانه و درد فراق است. شاعر خود را در زمره عاشقان می‌داند و از اسارت در دام عشق سخن می‌گوید. او از وفاداری به عشق و تحمل رنج‌های آن سخن می‌گوید و امید به وصال معشوق دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۱۰۹۸ - ما خود ز که ایم و از کدامیم

ما خود ز که ایم و از کدامیم
در زمره عاشقان چه نامیم ۱

چون مرغ اسیر پرشکسته
در شست دو زلف تو به دامیم ۲

در فرض دعای دولت تو
یک لحظه مگر ز جان دوامیم ۳

از عهد غم تو برنگردیم
اندر ره عاشقی تمامیم ۴

از آتش محنت فراقت
پختیم ولی هنوز خامیم ۵

از وعده وصل یار امشب
بازآ که در انتظار شامیم ۶

بودیم چو آهوان وحشی
لیکن به کمند دوست رامیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۹۷ - چون صبا از زلف یارم هر سحر آرد نسیم
گوهر بعدی:شماره ۱۰۹۹ - ما ندانیم که کشتی غمت را رانیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.