هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق و شیدایی سخن میگوید که در آن شاعر به دنبال وصال معشوق است اما با موانع و رنجهای بسیاری روبرو میشود. او از غمها و بلایای عشق مینالد و در نهایت به دنبال راهی برای رهایی یا نزدیکی بیشتر به معشوق میگردد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و جدایی نیاز به درک بالاتری از احساسات و تجربیات زندگی دارد.
شماره ۱۱۰۳ - در راه عشق روی تو ما بی خبر رویم
در راه عشق روی تو ما بی خبر رویم
مجنون صفت همیشه به کوه و کمر رویم ۱
راهیست پیچ پیچ چو زلف بتان دراز
آن به بود که با رخ او در قمر رویم ۲
بویی ز وصل او به مشامم نمی رسد
ای دل بیا که تا قدمی پیشتر رویم ۳
دانی خدنگ غمزه دلدار قاتلست
در پیش ناوک غم او جان سپر رویم ۴
چشمش بلای خلق جهانست چون کنم
شاید که از بلا قدری دورتر رویم ۵
چون در دیار خویش نداریم رونقی
ای دل بیا بیا که به شهری دگر رویم ۶
بنمای روی مهوشت ای عمر نازنین
تا از شعاع روی تو از خود بدر رویم ۷
مجنون صفت همیشه به کوه و کمر رویم ۱
راهیست پیچ پیچ چو زلف بتان دراز
آن به بود که با رخ او در قمر رویم ۲
بویی ز وصل او به مشامم نمی رسد
ای دل بیا که تا قدمی پیشتر رویم ۳
دانی خدنگ غمزه دلدار قاتلست
در پیش ناوک غم او جان سپر رویم ۴
چشمش بلای خلق جهانست چون کنم
شاید که از بلا قدری دورتر رویم ۵
چون در دیار خویش نداریم رونقی
ای دل بیا بیا که به شهری دگر رویم ۶
بنمای روی مهوشت ای عمر نازنین
تا از شعاع روی تو از خود بدر رویم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۰۲ - درد دل خویش با که گویم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰۴ - دل را به بوی وصل تو دادیم و می رویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.