هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق و شیدایی سخن می‌گوید که در آن شاعر به دنبال وصال معشوق است اما با موانع و رنج‌های بسیاری روبرو می‌شود. او از غم‌ها و بلایای عشق می‌نالد و در نهایت به دنبال راهی برای رهایی یا نزدیکی بیشتر به معشوق می‌گردد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و جدایی نیاز به درک بالاتری از احساسات و تجربیات زندگی دارد.

شماره ۱۱۰۳ - در راه عشق روی تو ما بی خبر رویم

در راه عشق روی تو ما بی خبر رویم
مجنون صفت همیشه به کوه و کمر رویم ۱

راهیست پیچ پیچ چو زلف بتان دراز
آن به بود که با رخ او در قمر رویم ۲

بویی ز وصل او به مشامم نمی رسد
ای دل بیا که تا قدمی پیشتر رویم ۳

دانی خدنگ غمزه دلدار قاتلست
در پیش ناوک غم او جان سپر رویم ۴

چشمش بلای خلق جهانست چون کنم
شاید که از بلا قدری دورتر رویم ۵

چون در دیار خویش نداریم رونقی
ای دل بیا بیا که به شهری دگر رویم ۶

بنمای روی مهوشت ای عمر نازنین
تا از شعاع روی تو از خود بدر رویم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۰۲ - درد دل خویش با که گویم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰۴ - دل را به بوی وصل تو دادیم و می رویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.