هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. او از درد فراق و اشتیاق به وصال می‌گوید، اما با وجود رنج‌ها، با امید به دیدار معشوق، شادمانه راه را ادامه می‌دهد. شاعر از سوختن در آتش عشق و خاک شدن در راه معشوق سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که تمام جان و جهان خود را فدای عشق او کرده است.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساساتی است که درک آن‌ها به بلوغ عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.

شماره ۱۱۰۴ - دل را به بوی وصل تو دادیم و می رویم

دل را به بوی وصل تو دادیم و می رویم
داغ غمت به سینه نهادیم و می رویم ۱

دل در شکنج زلف تو بستیم و در غمت
خون دل از دو دیده گشادیم و می رویم ۲

گر در غم فراق تو جان می رسد به لب
ما بر امید وصل تو شادیم و می رویم ۳

آبی بر آتش دل ما زن که در غمش
بر خاک راه دوست چو بادیم و می رویم ۴

آبی بر آتش دل ما زن که در غمش
بر خاک راه دوست چو خاکیم و می رویم ۵

تا صیت عشق روی تو در عالم اوفتاد
جان و جهان به یاد تو دادیم و می رویم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۰۳ - در راه عشق روی تو ما بی خبر رویم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰۵ - یارب که تو بگشای در بسته به رویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.