هوش مصنوعی:
این متن یک نیایش عاشقانه و دردآلود است که در آن شاعر از درد هجران، تنهایی و نیاز به لطف و توجه معشوق سخن میگوید. او از رنجهای عاطفی خود میگوید و از معشوق میخواهد که به او نظر کند و درهای بسته را بگشاید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی و فکری دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شماره ۱۱۰۵ - یارب که تو بگشای در بسته به رویم
یارب که تو بگشای در بسته به رویم
یارب نظری کن ز سر لطف به سویم ۱
دلبسته و تن خسته ز دردیم همیشه
دانی تو همه حال دل من چه بگویم ۲
محتاج به تکرار نباشد غم دل را
بر اشک دو چشمم نظری افکن و رویم ۳
حال دل آن خسته مجروح چه پرسی
در چفته بازوی جفای تو چه گویم ۴
گر زآنکه بگویی تو به ترک من مهجور
من ترک شب وصل تو ای دوست نگویم ۵
در شدّت هجران تو ای نور دو دیده
از ناله شدم نال و من از مویه چو مویم ۶
بیچاره دل من به جهان انس نگیرد
تا جعد سر زلف سمن پاش نبویم ۷
یارب نظری کن ز سر لطف به سویم ۱
دلبسته و تن خسته ز دردیم همیشه
دانی تو همه حال دل من چه بگویم ۲
محتاج به تکرار نباشد غم دل را
بر اشک دو چشمم نظری افکن و رویم ۳
حال دل آن خسته مجروح چه پرسی
در چفته بازوی جفای تو چه گویم ۴
گر زآنکه بگویی تو به ترک من مهجور
من ترک شب وصل تو ای دوست نگویم ۵
در شدّت هجران تو ای نور دو دیده
از ناله شدم نال و من از مویه چو مویم ۶
بیچاره دل من به جهان انس نگیرد
تا جعد سر زلف سمن پاش نبویم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۰۴ - دل را به بوی وصل تو دادیم و می رویم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰۶ - تا به چند از رخ زیبای تو مهجور شویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.