هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر درد دوری از معشوق و آرزوی وصال است. شاعر از رنج هجران و اشتیاق به دیدار یار میگوید و با تصاویر زیبا و استعارههای غنی، احساسات خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۱۰۶ - تا به چند از رخ زیبای تو مهجور شویم
تا به چند از رخ زیبای تو مهجور شویم
در غم روی چو مهتاب تو مشهور شویم ۱
به امیدی که دوایی بکند درد مرا
خوش طبیبیست بیا تا همه رنجور شویم ۲
دل ما همچو سپندست بر آن آتش روی
سر آنست که چون چشم بدان دور شویم ۳
ای دل خسته بیا تا به سر کوی هوا
تا ز جان حلقه به گوش بت منظور شویم ۴
نچشیدیم یکی جرعه نوش از شب وصل
تا کی از باده ی هجران تو مخمور شویم ۵
اعتمادی چو بر احوال جهان نیست یقین
بر فریبش نتوان رفت که مغرور شویم ۶
من به شیرینی لعل لب او کی برسم
در هوای قد او گر همه زنبور شویم ۷
در غم روی چو مهتاب تو مشهور شویم ۱
به امیدی که دوایی بکند درد مرا
خوش طبیبیست بیا تا همه رنجور شویم ۲
دل ما همچو سپندست بر آن آتش روی
سر آنست که چون چشم بدان دور شویم ۳
ای دل خسته بیا تا به سر کوی هوا
تا ز جان حلقه به گوش بت منظور شویم ۴
نچشیدیم یکی جرعه نوش از شب وصل
تا کی از باده ی هجران تو مخمور شویم ۵
اعتمادی چو بر احوال جهان نیست یقین
بر فریبش نتوان رفت که مغرور شویم ۶
من به شیرینی لعل لب او کی برسم
در هوای قد او گر همه زنبور شویم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۰۵ - یارب که تو بگشای در بسته به رویم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰۷ - پیش چوگان جفایت صنما چون گویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.