شماره ۱۱۰۸ - از وصل دری گشا به رویم

از وصل دری گشا به رویم
کاشفته به روی تو چو مویم ۱

گر لطف و کرم کنی توانی
ور جور و جفا کنی چه گویم ۲

از باده ی عشق مست گردد
گر کوزه گری کند سبویم ۳

بر خاک در تو ز آتش عشق
رخساره به آب دیده شویم ۴

از دست جفا و جورت ای جان
سرگشته ز هجر تو چو گویم ۵

از بوی تو باد صبح مستست
من زنده از آن حیات بویم ۶

دایم چو جهان به جست و جویت
باشد همه روز گفت و گویم ۷