هوش مصنوعی:
این شعر بهاری و عاشقانه است که در آن شاعر از زیباییهای طبیعت و عشق سخن میگوید. او از گل و بلبل، عشق و هجران، و صبر و بردباری میسراید و در نهایت به نبودن نامهای از معشوق اشاره میکند و ضرورت تحمل این شرایط را بیان میکند.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 15 سال چندان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند هجران و صبر نیاز به بلوغ عاطفی دارند.
شماره ۱۱۰۹ - بهار آمد بیا تا خوش برآییم
بهار آمد بیا تا خوش برآییم
ز دیگر عاشقان ما بر سر آییم ۱
گل رویت یکی، بلبل فراوان
دو بلبل بر گلی خوشتر سراییم ۲
گل رویت چو پوشد زلف مشکین
به شب نالیم و روز دیگر آییم ۳
اگر راهم نباشد در گلستان
به عشق گل زمانی دیگر آییم ۴
دلا صبری نما در بردباری
مگر با روز هجرانش برآییم ۵
بگفتا من چو سرو آزاد گشتم
نگویی ما چگونه در بر آییم ۶
نگنجد قامتم در بیت احزان
بگو ما چون شبی از در درآییم ۷
چو از شیرین ندارم هیچ خطّی
ضرورت را به تنگ شکر آییم ۸
ز دیگر عاشقان ما بر سر آییم ۱
گل رویت یکی، بلبل فراوان
دو بلبل بر گلی خوشتر سراییم ۲
گل رویت چو پوشد زلف مشکین
به شب نالیم و روز دیگر آییم ۳
اگر راهم نباشد در گلستان
به عشق گل زمانی دیگر آییم ۴
دلا صبری نما در بردباری
مگر با روز هجرانش برآییم ۵
بگفتا من چو سرو آزاد گشتم
نگویی ما چگونه در بر آییم ۶
نگنجد قامتم در بیت احزان
بگو ما چون شبی از در درآییم ۷
چو از شیرین ندارم هیچ خطّی
ضرورت را به تنگ شکر آییم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۰۸ - از وصل دری گشا به رویم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱۰ - چو با مهر رخ او آشناییم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
