هوش مصنوعی:
این متن یک شعر عاشقانه است که در آن شاعر با استفاده از اسامی معروف در ادبیات فارسی مانند لیلی و مجنون، شیرین و فرهاد، خسرو و شیرین، عذرا و وامق، گلشه و ورقه، ویس و رامین، احساسات عمیق عاشقانه و درد هجران را بیان میکند. در پایان، شاعر از خداوند به عنوان موجود باقی و بخشنده یاد میکند که به او جان و ایمان عطا کرده است.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از اساطیر و داستانهای کلاسیک است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند هجران و عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۱۷ - تویی لیلی تویی لیلی تویی درد مرا درمان
تویی لیلی تویی لیلی تویی درد مرا درمان
منم مجنون منم مجنون منم مجنون سرگردان ۱
تویی شیرین به عهد خسرو پرویز بنشسته
منم فرهاد کوه افکن به بادم رفته شیرین جان ۲
تویی شیرین تویی شیرین تویی شیرین چو جان در تن
منم خسرو منم خسرو گرفتار شب هجران ۳
تویی عذرا تویی عذرا گرفتارم به درد تو
منم وامق منم وامق بکن درد مرا درمان ۴
تویی گُلشه تویی گُلشه تویی گلبوی همچون مه
منم ورقه منم غرقه به بحر هجر بی پایان ۵
تویی ویس گل اندامم ز جانت بسته در دامم
منم رامین که می سوزد دلم در غم تو را دامان ۶
ز جان گویم ثنای آن جهانداری که او باقیست
که دادستم به لطف خود همم جان و همم ایمان ۷
منم مجنون منم مجنون منم مجنون سرگردان ۱
تویی شیرین به عهد خسرو پرویز بنشسته
منم فرهاد کوه افکن به بادم رفته شیرین جان ۲
تویی شیرین تویی شیرین تویی شیرین چو جان در تن
منم خسرو منم خسرو گرفتار شب هجران ۳
تویی عذرا تویی عذرا گرفتارم به درد تو
منم وامق منم وامق بکن درد مرا درمان ۴
تویی گُلشه تویی گُلشه تویی گلبوی همچون مه
منم ورقه منم غرقه به بحر هجر بی پایان ۵
تویی ویس گل اندامم ز جانت بسته در دامم
منم رامین که می سوزد دلم در غم تو را دامان ۶
ز جان گویم ثنای آن جهانداری که او باقیست
که دادستم به لطف خود همم جان و همم ایمان ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۱۶ - به خدایی که جز او نیست خداوند جهان
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱۸ - بی کنارت در میان خونم این نازک میان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.