هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از ساقی میخواهد که جام شراب به او بدهد و از زندگی لذت ببرد. او توصیه میکند که از نگرانیهای دنیوی مانند نام و ننگ و جنگ و صلح دوری کند و به جای آن، با آرامش شراب بنوشد و از لحظات زندگی لذت ببرد.
رده سنی:
18+
این متن شامل مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب و لذتهای دنیوی ممکن است برای سنین پایینتر مناسب نباشد.
غزل ۴۰۲ - ساقیا گه جام ده گه جام خور
ساقیا گه جام ده گه جام خور
گر به معنی پختهای می خام خور ۱
زر بده بستان می تلخ آنگهی
با بت شیرین سیماندام خور ۲
گردن محکم نداری پس که گفت
کز زبونی سیلی ایام خور ۳
ترک نام و ننگ و صلح و جنگ گیر
توبه بشکن میستان و جام خور ۴
با فلک تندی مکن عطاروار
باده بستان لیک با آرام خور ۵
گر به معنی پختهای می خام خور ۱
زر بده بستان می تلخ آنگهی
با بت شیرین سیماندام خور ۲
گردن محکم نداری پس که گفت
کز زبونی سیلی ایام خور ۳
ترک نام و ننگ و صلح و جنگ گیر
توبه بشکن میستان و جام خور ۴
با فلک تندی مکن عطاروار
باده بستان لیک با آرام خور ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۵۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۰۱ - باد شمال میوزد، طرهٔ یاسمن نگر
گوهر بعدی:غزل ۴۰۳ - چو پیشهٔ تو شیوه و ناز است چه تدبیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
