هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، بیانگر درد و دل‌تنگی عاشق از بی‌وفایی معشوق است. شاعر با زبانی پراحساس از معشوق می‌خواهد که به وعده‌هایش عمل کند، از جفا دست بردارد و به او توجه نشان دهد. او از رنج دلش می‌گوید و امیدوار است که معشوق با لطفش درد او را درمان کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه‌ی عمیق و احساسات پیچیده‌ی انسانی است که درک آن‌ها برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و صنایع ادبی پیچیده، فهم شعر را برای سنین پایین‌تر سخت می‌کند.

شماره ۱۱۵۴ - درد دل ما را ز کرم باز دوا کن

درد دل ما را ز کرم باز دوا کن
کامی ز لب لعل خودم زود روا کن ۱

تا چند دهی وعده چو ابروی خودم کج
چون قامت خود راست شبی وعده وفا کن ۲

من مهر تو ورزم تو خوری خون دل من
زنهار که این خوی بد از دست رها کن ۳

ما سر چو به پای تو نهادیم نگارا
یک لحظه خدا را ز کرم روی به ما کن ۴

زین بیش مکن ریش دل خسته ی ما را
بازآی ازین راه بتا ترک جفا کن ۵

تو ترک خطایی بچه ای وز تو عجب نیست
ای دوست خطایی تو که گفتت که خطا کن ۶

مرغ دل مجروح جهان صید تو گشتست
یک روز تو هم سوی من خسته هوا کن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۵۳ - بیا دردم به وصل خود دوا کن
گوهر بعدی:شماره ۱۱۵۵ - ای نور دیده یک شبی ما را ز وصلت شاد کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.