شماره ۱۱۶۲ - برآ به بام و رخت همچو شمع خاور کن

برآ به بام و رخت همچو شمع خاور کن
ز آفتاب رخت عالمی منوّر کن ۱

ز حلقه ی دهنت چرخ حلقه در گوشست
بیا به لطف و فصاحت جهان مسخّر کن ۲

شبی به کلبه احزان ما درآی از لطف
دماغ جان من از لطف خود معنبر کن ۳

تو شمع مجلس انسی به عنبر آکنده
ز وصل خویش شبستان ما معطّر کن ۴

به دور لعل لبت آب زندگانی چیست
بگو به کوی تو بنشین و خاک بر سر کن ۵

دلا اگر شبکی وصل دوست می طلبی
ز دیده اشک چو سیماب و روی چون زر کن ۶

اگر تو خسرو عشقی به دور دلبر ما
مجوی جز لب شیرین و ترک شکّر کن ۷

ز جور لشگر حسنت بیان کنم شرحی
تو شاه کشور حسنی ز بنده باور کن ۸