هوش مصنوعی:
این شعر غزلی عاشقانه است که در آن شاعر از درد هجران و عشق سخن میگوید. او از آتش درون، اشکهای خونین، و غمهایش مینالد و از معشوق میخواهد که به حالش رسیدگی کند. همچنین، اشارهای به بازی نرد و رقابت عاشقانه دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم ادبی نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.
شماره ۱۱۷۷ - صبح وصال کی دمد زین شب لاجورد من
صبح وصال کی دمد زین شب لاجورد من
شکوه هجر چون کند این دل پر ز درد من ۱
آتش اندرون من در تو اثر نمی کند
هم اثری کند مگر در دل آه سرد من ۲
خون دلم ببین که چون می رود از دو چشم جان
ای دل و دیدگانم از غصّه به روی زرد من ۳
نیک به غور من برس کز غم تو چه می کشم
ور نرسی به غور ما کی برسی به گرد من ۴
با قد همچو سرو ناز ای بت شوخ دلنواز
از لب لعل خویش باز برده خواب و خورد من ۵
ششدر خاروش دگر کرد زیاد داو را
از شش و پنج و چار بین نرد حریف نرد من ۶
شکوه هجر چون کند این دل پر ز درد من ۱
آتش اندرون من در تو اثر نمی کند
هم اثری کند مگر در دل آه سرد من ۲
خون دلم ببین که چون می رود از دو چشم جان
ای دل و دیدگانم از غصّه به روی زرد من ۳
نیک به غور من برس کز غم تو چه می کشم
ور نرسی به غور ما کی برسی به گرد من ۴
با قد همچو سرو ناز ای بت شوخ دلنواز
از لب لعل خویش باز برده خواب و خورد من ۵
ششدر خاروش دگر کرد زیاد داو را
از شش و پنج و چار بین نرد حریف نرد من ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۷۶ - ای به بالا سرو نازی ای به رخ همچون سمن
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷۸ - آن خوشدلی کجا شد و آن روزگار من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.