شماره ۱۱۷۹ - زمانه تا به کی آخر جفا کند بر من

زمانه تا به کی آخر جفا کند بر من
به آتش غم هجران بسوزدم خرمن ۱

نسیم زلف تو گر بشنوم ز باد صبا
چنان بود که به یعقوب بوی پیراهن ۲

شکسته دل منم از تاب هجر تو زین بیش
دل حزین مرا همچو زلف خود مشکن ۳

نسوخت بر من مسکین دلت نشاید گفت
تو نام دل منهش کان دلیست از آهن ۴

بیا و بر سر و چشم جهان نشین عمری
که رفته ای ز بر من چنانچه جان ز بدن ۵

اگر برم به زبان نام تو ز غایت شوق
هراز بار بشویم به مشک ناب دهن ۶