هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، بیانگر درد و رنج ناشی از هجران و دوری از معشوق است. شاعر از زندان عشق، درد بی‌درمان، و اشتیاق دیدار معشوق می‌نالد و طلب رحمت و بوسه از او دارد. همچنین، او از سرگشتگی و بی‌سامانی در زندگی شکایت کرده و آرزوی آرامش و وصال دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۱۱۹۱ - بلبل شوریده زندان بر نتابد بیش ازین

بلبل شوریده زندان بر نتابد بیش ازین
جان من هجران جانان بر نتابد بیش ازین ۱

رحمتی بر من کن و بر درد بی درمان من
درد من دوری ز درمان بر نتابد بیش ازین ۲

آدم سرگشته در حیرت سرای خاکدان
فرقت دیدار رضوان برنتابد بیش ازین ۳

بوسه ای ده ز آن لب لعلت که جان خضر من
اشتیاق آب حیوان برنتابد بیش ازین ۴

این دل سرگشته ی چون گوی در میدان غم
از دو زلفت تاب چوگان برنتابد بیش ازین ۵

جان شیرین از تن مجروح من دوری مجوی
تن فراق صحبت جان برنتابد بیش ازین ۶

تا به کی گویند بی سامان بگردی در جهان
این سر شوریده سامان برنتابد بیش ازین ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۹۰ - بگشای در رحمت بر روی من مسکین
گوهر بعدی:شماره ۱۱۹۲ - ای به قد چون سرو نازی صد هزاران آفرین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.