هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر درد و رنج عاشقانهای است که شاعر از دوری معشوق متحمل میشود. او از غم و اندوه، بیخوابی و بیقراری خود میگوید و معشوق را منبع نور و تسکین خود میداند. شاعر خود را مانند پرگار و قلمی توصیف میکند که در اشتیاق معشوق میگردد و از دوری او رنج میبرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۱۹۹ - نگارینا دل پر دردم از تو
نگارینا دل پر دردم از تو
سرشک سرخ و روی زردم از تو ۱
مرا خون دل اندر دامن جان
بود ای نور دیده هردم از تو ۲
ز حد بگذشت در دم تا تو دانی
که تسکینی بود بر دردم از تو ۳
ندارم بی تو خواب و خورد یارا
بیا چون هست خواب و خوردم از تو ۴
به سر گردم چو پرگار از غم ای یار
بسی بر دل نشیند گردم از تو ۵
تویی با خرّمی با دیگری جفت
من بیچاره دایم فردم از تو ۶
منم همچون قلم در اشتیاقت
به سر گرد جهان می گردم از تو ۷
سرشک سرخ و روی زردم از تو ۱
مرا خون دل اندر دامن جان
بود ای نور دیده هردم از تو ۲
ز حد بگذشت در دم تا تو دانی
که تسکینی بود بر دردم از تو ۳
ندارم بی تو خواب و خورد یارا
بیا چون هست خواب و خوردم از تو ۴
به سر گردم چو پرگار از غم ای یار
بسی بر دل نشیند گردم از تو ۵
تویی با خرّمی با دیگری جفت
من بیچاره دایم فردم از تو ۶
منم همچون قلم در اشتیاقت
به سر گرد جهان می گردم از تو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹۸ - صبا باز آ که در مان دارم از تو
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰۰ - ای به ناکام دلم خسته و مهجور از تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.