شماره ۱۲۰۶ - جانم به لب رسید ز جور و جفای تو

جانم به لب رسید ز جور و جفای تو
تا کی کشم ملامت هرکس برای تو ۱

چندانکه می کشم ز جفای تو جورها
از دل به در نمی رود ای جان وفای تو ۲

جانا به خون جان منت گر رضا بود
جان را چه وقع ست مقدّم رضای تو ۳

گفتم به دل که ای دل بیچاره چاره چیست
بالای همچو سرو روان شد بلای تو ۴

تا کی کشم ملامت و تا کی برم عنا
کردم جهان و جان به سر ماجرای تو ۵

دل رفت از بر من و جان نیز در خطر
وآنگه بگو که می دهدم خونبهای تو ۶

بیگانه شد ز جان و جهان ای صنم چرا
هرکس که شد ز جمله جهان آشنای تو ۷

آخر تو کیستی و من ذره چیستم
تو پادشاه هر دو جهان من گدای تو ۸