هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و دلبستگی عمیق خود به معشوق سخن میگوید. او از رنجهای عشق، دوری و بیوفایی معشوق شکایت دارد، اما با این حال، همچنان به او وفادار است. شاعر از تشبیههای زیبایی مانند مرغ دل، پروانه و شمع استفاده کرده تا احساسات خود را بیان کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیههای بهکاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی برای درک دارند.
شماره ۱۲۲۶ - ای در شکنج زلف تو مرغ دلم جا ساخته
ای در شکنج زلف تو مرغ دلم جا ساخته
جانم روانی مسکن خود را بدو پرداخته ۱
ای نور هر دو دیده ام در پیش شمع روی تو
مسکین دلم پروانه وش جان و جهان در باخته ۲
نقد روان ما غمت بربود از دستم ولی
در بوته هجران تو قلب دلم بگداخته ۳
تا کی به غم دم درکشی در هجر او فریاد کن
ای دل به بستان غمش کمتر نه ای از فاخته ۴
با آنکه او بر جان من بس جور و خواری می کند
بیچاره ی مسکین دلم با جور او در ساخته ۵
داری به جای من بسی دلبر ولیکن دلبرا
ما در جهان بیوفا جز تو کسی نشناخته ۶
جانم روانی مسکن خود را بدو پرداخته ۱
ای نور هر دو دیده ام در پیش شمع روی تو
مسکین دلم پروانه وش جان و جهان در باخته ۲
نقد روان ما غمت بربود از دستم ولی
در بوته هجران تو قلب دلم بگداخته ۳
تا کی به غم دم درکشی در هجر او فریاد کن
ای دل به بستان غمش کمتر نه ای از فاخته ۴
با آنکه او بر جان من بس جور و خواری می کند
بیچاره ی مسکین دلم با جور او در ساخته ۵
داری به جای من بسی دلبر ولیکن دلبرا
ما در جهان بیوفا جز تو کسی نشناخته ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۲۵ - ای غمت در جان ما جا ساخته
گوهر بعدی:شماره ۱۲۲۷ - گر کند میل جفا دلبر من گویم چه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.