هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و فراق یار خود می‌گوید و درد دوری و اشتیاق را بیان می‌کند. او با وجود رنج‌ها، از عشق خود دست نکشیده و همچنان به معشوق وفادار است. توصیف زیبایی معشوق و تأثیر آن بر شاعر نیز در این اشعار مشهود است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌تر دشوار باشد.

شماره ۱۲۵۷ - ای در غم عشق تو من در هر دهن افسانه ای

ای در غم عشق تو من در هر دهن افسانه ای
گشتم غریق بحر غم در جستن دردانه ای ۱

هرچند ببریدی ز من از تو طمع نبریده ام
جانی و ببریدن ز جان نتوان بهر افسانه ای ۲

از درد دوری روز و شب افتاده ام در تاب و تب
جانم ز شوق آمد به لب در فرقت جانانه ای ۳

مرغ دلم پرواز کرد آمد به دام زلف تو
تا دید بر ماه رخت از عنبر تر دانه ای ۴

ای شاه خوبان چگل مهر از مه رویت خجل
عشق توأم در کام دل گنجست در ویرانه ای ۵

آنچ از فراق روی تو بر آشنایان می رود
رحم آورد گر بشنود بر حال من بیگانه ای ۶

سرگشته ام در کوی تو آشفته ام چون موی تو
ای پیش شمع روی تو جان جهان پروانه ای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۵۶ - از جان وصل خویش فرستم نواله ای
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵۸ - مرغ دلم به زلف تو تا ساخت خانه ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.