شماره ۱۲۷۰ - گفتم ز جور دوست بگویم حکایتی

گفتم ز جور دوست بگویم حکایتی
نگذاردم وفا که نویسم شکایتی ۱

دردم نمی رسد ز فراقش به آخری
شوقم چه جور دوست ندارد نهایتی ۲

در ملک دل که بود خراب از جفای چرخ
سلطان عشق باز برافراشت رایتی ۳

من منتظر نشسته چه باشد که بنگری
در حال این شکسته به چشم عنایتی ۴

جانم به لب رسید ز دست جفای تو
وقتست اگر کنی دل ما را رعایتی ۵

کار جهان خراب شد از جور روزگار
معلوم کرده ای و نکردی حمایتی ۶