شماره ۱۲۸۳ - گر شبی روی چو ماه تو دو چشمم دیدی

گر شبی روی چو ماه تو دو چشمم دیدی
کی چنین شیفته در گرد جهان گردیدی ۱

دل من گر قد چون سرو تو دیدی در باغ
درد از آن قامت و بالای تو در دم چیدی ۲

راستی گر ننهادی به خطت سر چو قلم
آن همه سرزنش از خلق جهان نشنیدی ۳

گرچه امّید شب وصل تو دادی دل ما
بی رخ همچو خور دوست کی آرامیدی ۴

گر خیال تو ندادی ره ما در بستان
کی ز بستان وصالت دل ما گل چیدی ۵

روی تو عید سعیدست و دو ابروت هلال
خود که دیدست هلال دو چنین در عیدی ۶

گر بدیدی که ز هجران چه به ما می گذرد
بی شک و شایبه بر حال جهان بخشیدی ۷